အသက္ ၉၂ ႏွစ္ရွိ မက္ေဒၚနယ္ အလုပ္သမႀကီး

သူ႔မ်က္ႏွာေပၚက ပါးေရနားေရ အတြန္႔ေၾကာင္းေတြက သူ႔ရဲ႕ အသက္ကို ၫႊန္ျပေပမဲ့သူ႔မ်က္လံုးေတြက အသက္ႀကီးရင့္ပံုမေပါက္ပါ။ မဒမ္ ဂိုးဂဝင့္အိန္းဆိုတဲ့ အဘြားႀကီးရဲ႕ မ်က္လံုးေတြဟာ ေတာက္ပၿပီး အသက္ဝင္လို႔ သူ႔ကို စင္ကာပူႏိုင္ငံက မက္ေဒၚနယ္ စားေသာက္ဆိုင္ရဲ႕ အသက္အႀကီးဆံုး အလုပ္သမျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ယံုဖို႔ခက္ပါတယ္။ စင္ကာပူကြၽန္းကို ဂ်ပန္ေတြသိမ္းပိုက္ထားတဲ့ စင္ကာပူရဲ႕ ဂ်ပန္ေခတ္ကို ျဖတ္သန္းေက်ာ္ လႊားခဲ့တဲ့ အသက္ ၉၂ ႏွစ္ရွိ အဘြားႀကီးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၈ ႏွစ္ကတည္းက ခရီးသြားလာရင္း အျမန္မွာယူစား ေသာက္ႏိုင္တဲ့ အစားအေသာက္ဆိုင္ခြဲမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္။

သားသမီးငါးေယာက္၊ ေျမး ၁ဝ ေယာက္ နဲ႔ ျမစ္အေယာက္ ၂ဝ ရွိတဲ့ မဒမ္ဂိုးဟာ ၄င္းရဲ႕ သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ အိမ္ရွင္မအျဖစ္ အလုပ္မ်ားခဲ့တယ္။ ''အခုေတာ့ ကေလးေတြ အမ်ားစုဟာ အလုပ္ လုပ္ေနၾကၿပီး မိသားစုေတြရွိေနၾကၿပီျဖစ္လို႔ အိမ္ဟာ တိတ္ဆိတ္သြားၿပီ''လို႔ မဒမ္ဂိုးက ေျပာတယ္။ သိပ္ၿငီးေငြ႕လာၿပီး ပ်င္းေျခာက္ ေျခာက္ျဖစ္လာလို႔ သူ႔ေျမးတစ္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းခဲ့တယ္။ အဲဒီေျမးရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ 'ဘီေဒါ့'လမ္းဆံုက မက္ေဒၚနယ္ဆိုင္မွာ အလုပ္တစ္ခုရတယ္။ ဒီစားေသာက္ဆိုင္ကို သူ႔အိမ္က မိနစ္ ၂ဝ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး အေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ မဒမ္ဂိုးရဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအေတြ႕အၾကံဳဟာ မက္ေဒၚနယ္ဆိုင္မွာ အသံုး တည့္ခဲ့တယ္။ အလုပ္ကြၽမ္းက်င္မႈကို အခက္ အခဲမရွိဘဲ ေလ့လာသိရွိၿပီး အစားအစာ စာရင္းပါ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္ ျပင္ဆင္ေပး ရာမွာ တတ္ကြၽမ္းလာတယ္။ အလုပ္လုပ္တဲ့ အခါမွာေတြ႕ရတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ''ဒယ္အိုးေရွ႕မွာ မတ္တတ္ရပ္တဲ့အခါ အလြန္ပူတာမို႔ သား၊ ငါးေတြေၾကာ္ရတာ အခက္ခဲဆံုးပါပဲ''လို႔ သူကေျပာတယ္။

'ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အကူအညီေတြ ရပါတယ္'လို႔လည္း သူကေျပာတယ္။ ''ေလးတဲ့ပစၥည္းေတြ မ လာတာျမင္ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ မွာထားတဲ့ အစားအစာေတြ အလ်ဥ္မီေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ရင္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက ကူညီေပးပါတယ္''လို႔ သူကေျပာတယ္။ သူ႔အလုပ္ဟာ ထပ္တလဲလဲနဲ႔ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းၿပီး ႐ုပ္ပိုင္းအရ အားကုန္ခန္းေပမဲ့ သူ႔ကို လႈပ္ရွားတက္ၾကြေစတာမို႔ လုပ္ရတာ ေပ်ာ္ရႊင္ ပါတယ္လို႔ သူကဆိုတယ္။''ကြၽန္မ က်န္းမာေနသေရြ႕ ဆက္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ရွိပါ တယ္''လို႔လည္း သူကေျပာၾကားလိုက္တယ္။ 

Credit ; myanmar.mmtimes