“ဂ်ရာဗဲလ္” ဆိုတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ အိႏၵိယက လမ္းေတြေပၚမွာ ေတာင္းစားေနရေပမယ့္ ပညာေရးမွာ ထူးခၽြန္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့တာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့အိမ္မက္ေတြအတိုင္း အဂၤလန္နိုင္ငံက ကိန္းဘရစ္ခ်္တကၠသိုလ္ႀကီးမွာ ပညာသင္ခြင့္ရွိခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ားေလာက္က သူတို႔ရဲ့ သီႏွံခင္းေတြပ်က္ၿပီး သူ႔ရဲ့မိသားစုေတြနဲ႔အတူ “ဂ်ရာဗဲလ္” ဟာ နယ္လိုရီၿမိဳ႕ကေန ခ်နိုင္းၿမိဳ႕ကို ေျပာင္းေရြ႕ေရာက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္အခ်ိန္ထဲကစၿပီး သူအသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္ထိ လမ္းမေတြေပၚမွာပဲ ေနထိုင္ခဲ့ၾကရပါတယ္။
“မိုးေတြရြာတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔ေတြ နီးစပ္ရာ ဆိုင္အမိုးအကာေတြေအာက္ ဝင္ေနၾကရတာပါပဲ ရဲေတြလိုက္မဖမ္းခင္အထိေပါ့” ဟု သူက ဆိုပါတယ္။
၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ပရဟိတ အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႕ (Uma Muthuraman, Suyan Charitable Trust) ကေနတစ္ဆင့္ ပညာကို ေသေသခ်ာခ်ာ သင္ယူခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ ၁၂ တန္းကို ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကိန္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲကိုလည္း လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။
ေမာ္ေတာ္ကား စြမ္းေဆာင္ရည္ျမႇင့္တင္မွုနည္းပညာ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္ကို တက္ေရာက္ရန္ “ေဝးလ္စ္” ျပည္နယ္က “ဂလြိဳင္းတာ တကၠသိုလ္” ရဲ့ ကမ္းလွမ္းျခင္းကိုလည္း ခံခဲ့ရပါတယ္။
“ဂ်ရာဗဲလ္” ဟာ သူ႔ရဲ့ပညာေရးၿပီးဆုံးခ်ိန္မွာေတာ့ အိႏၵိယနိုင္ငံရဲ့ လမ္းမေတြေပၚက သူလိုဘဝတူသူေတြကို ေဖးမကူညီဖို႔ ဆႏၵျပင္းပ်လ်က္ရွိပါတယ္။